Boże dzieło odnowy - Księga Nehemiasza Rozdział 1
"Wsłuchani w głos Bożego serca" 

 

Nehem. 1:1-11

1. Słowa Nehemiasza, syna Chakaliasza: Gdy w miesiącu Kislew roku dwudziestego przebywałem w twierdzy Susa,
2. Przyszedł jeden z moich braci Chanani, a z nim niektórzy mężowie z Judy. Zapytałem ich wtedy o ocalałych Żydów, którzy przeżyli niewolę, i o Jeruzalem.
3. A oni rzekli do mnie: Ci pozostali, którzy przeżyli niewolę, znajdują się w tamtejszym okręgu w wielkiej biedzie i pohańbieniu; wszak mur Jeruzalemu jest zwalony, a jego bramy spalone ogniem.
4. A gdy usłyszałem te słowa, usiadłem i zacząłem płakać, i smuciłem się przez szereg dni, poszcząc i modląc się przed Bogiem niebios
5. Tymi słowy: Ach, Panie, Boże niebios! Jesteś Bogiem wielkim i strasznym, który dotrzymuje przymierza i okazuje łaskę tym, co go miłują i przestrzegają jego przykazań.
6. Niechaj twoje ucho będzie uważne, a twoje oczy otworzą się, aby wysłuchać modlitwy twego sługi, którą ja zanoszę teraz do ciebie dniem i nocą za synów Izraela, sługi twoje, oraz wyznania grzechów synów izraelskich, którymi zgrzeszyliśmy wobec ciebie; także ja i dom mojego ojca zgrzeszyliśmy.
7. Niecnie postąpiliśmy wobec ciebie: nie przestrzegaliśmy przykazań i ustaw, i praw, jakie nadałeś Mojżeszowi, swemu słudze.
8. Wspomnij na słowo, jakie zaleciłeś Mojżeszowi, swemu słudze, powiadając: Jeżeli wy popełnicie wiarołomstwo, Ja rozproszę was pomiędzy ludami.
9. Lecz jeżeli nawrócicie się do mnie i będziecie przestrzegać moich przykazań i spełniać je, to choćby wasi rozproszeni byli na krańcu niebios, i stamtąd ich zbiorę, i sprowadzę na miejsce, które obrałem na mieszkanie dla mego imienia.
10. Boć oni są twoimi sługami i twoim ludem, który odkupiłeś swą wielką mocą i potężną swoją ręką,
11. Ach, Panie! Niechaj twoje ucho będzie uważne na modlitwę twego sługi i modlitwę twoich sług, pragnących uczcić twoje imię. Spraw, proszę, aby poszczęściło się dziś twemu słudze i okaż mu zmiłowanie wobec tego męża. Byłem bowiem podczaszym królewskim.

Historia Izraela jest historią wędrówek.

Bóg wyprowadził swój lud z niewoli Egiptu, przeprowadził przez pustynię i po 40 latach wędrówki wprowadził do Ziemi Obiecanej.

Jednak zatwardziałość ludzkich serc sprawiła, że Bóg musiał ponownie dopuścić do uprowadzenia narodu do niewoli. Tym razem była to niewola Asyryjska, która po upadku Asyrii zamieniła się w niewolę babilońską i po upadku Babilonu w niewolę perską.

Najpierw dokonała się deportacja ludności z Królestwa Północnego, następnie Południowego.

Po 70 latach od uprowadzenia Królestwa Południowego, nadszedł czas na wypełnienie się proroctwa zapisanego w księdze Jeremiasza, mówiącego o powrocie do Ziemi Obiecanej.

W tym czasie Imperium Babilońskie było już pokonane przez Imperium Perskie.
Cały okres powrotów trwał około 100 lat, od 537 roku do roku 444.

Czytając księgę Ezdrasza i Nehemiasza dowiadujemy się o trzech powrotach:

• Najpierw Zerubabel, potomek króla Jehojachina, w roku 537 sprowadził do Judy pierwszą grupę uchodźców (w liczbie 50 000) i dokonał odnowy życia społeczeństwa (Juda i Benjamin)
• 80 lat później, w roku 458 kapłan Ezdrasz zebrał jak najwięcej Lewitów jak to było możliwe (około 800-1000 osób), sprowadził ich do Jerozolimy i w odbudowanej świątyni doprowadził do odnowy życia religijnego.
• Cztery lata później, pojawia się Nehemiasz, który ma mieć udział w trzecim etapie dzieła odbudowy Bożego dzieła w Judzie. Jest rok 444.

Nehemiasz piastuje odpowiedzialny urząd podczaszego na dworze króla perskiego. Jego obowiązkiem jest próbowanie napojów przed podaniem ich władcy. Chociaż znajduje się daleko od ojczyzny, nie przestaje myśleć o losie swoich rodaków.

Świątynia została odbudowana, jednak mury miast były jeszcze zniszczone i czyniły miasto podatny na ponowne ataki nieprzyjaciół.
Pewnego dnia, Chanani, rodzony brat Nehemiasza wraca z Jerozolimy.
Nehemiasz widząc swojego brata, pyta go o los ocalałych Żydów, którzy przeżyli niewolę i o Jeruzalem.
Nehemiasz pyta o to, co jest bliskie Bożemu sercu, o Jego naród wybrany i o umiłowaną przez Pana Jerozolimę.
Jego serce wypełnione jest tym, co wypełnia serce Boga.

W odpowiedzi Chanani, przekazuje wieści o zniszczeniu murów, spaleniu bram, rozpaczy i żalu mieszkańców Jeruzalem.
Usłyszawszy o ich trudnej sytuacji, zostaje poruszony do głębi.

1. Nehemiasz wychodzi z kręgu własnych spraw i otwiera się na potrzeby innych.

Jego serce jest poruszone

„Tak długo jak słyszę płacz kobiet, będę walczył. Tak długo jak widzę głodne dzieci, będę walczył. Tak długo jak mężczyźni trafiają do więzień, wychodzą z nich i wracają, będę walczył. Tak długo jak spotykam upojonych alkoholem ludzi, będę walczył. Tak długo jak po ulicach chodzą biedne, zgubione dziewczyny, będę walczył. Tak długo, jak na świecie pozostaje jedna, zgubione w ciemności dusza, będę walczył. Będę walczył do samego końca!” "Czy powiedziałeś: Nie jestem powołany?! Myślę, że powinieneś powiedzieć: Nie usłyszałem Jego głosu. Przyłóż do Słowa Bożego i usłysz wołanie Pana, który prosi Ciebie byś poszedł i wyrywał ludzi z ognia grzechu. Wsłuchaj się w głos niosących brzemiona, ich wołania o pomoc.Usłysz głos cierpienia..." Generał William Booth

- Pytanie do Boga: Panie, co oznacza to, co widzę i słyszę?

Jesteśmy zalewani informacjami. Przyzwyczajamy się do obrazów cierpienia. Potrzebujemy modlitwy i pytania: Co oznacza to, co dociera do mojego serca, co Bóg pozwala mi usłyszeć?

Co wypełnia Boże serce?

Czym Pan pragnie napełnić moje wnętrze?

2. Nehemiasz pada przed Bożym obliczem i w poście przez wiele dni boleje nad zaistniałą sytuacją i modli się o jej odwrócenie.

Chociaż Nehemiasz był człowiekiem czynu, wiedział, że czas poświęcony na modlitwę nie jest stratą lecz wielkim zyskiem. W księdze Nehemiasza wymienionych jest dziewięć modlitw tego męża Bożego.

W pierwszej modlitwie w szczególny sposób ukazane jest serce Nehemiasza.

Modlitwa Nehemiasza jest modlitwą:

- Człowieka, którego serce jest wypełnione Bożą miłością
Serce tego sługi Bożego jest głęboko poruszone losem narodu wybranego oraz Jerozolimy.

- Męża Bożego, który bierze brzemiona innych

Nehemiasz wynaje grzechy innych, jak gdyby były jego własnymi. Daniel czyni podobnie: Dan. 9,5-6
O taką postawę naszych serc pragniemy zabiegać i o nią się modlić!

Faryzeusze i uczeni w piśmie, widząc grzeszników, osądzali ich w swoich sercach i gorszyli się.

Pan Jezus był otoczony ludźmi splamionymi grzechem, lecz pragnącymi zmiany.

- Męża Bożego, który przychodzi z wiarą

Nehemiasz usłyszał o problemie, którego nie mógł rozwiązać o własnych siłach, jednak przyszedł z nim do Boga, który był dla niego Bogiem wszechmocy i wierności!

„Panie Boże niebios! Jesteś Bogiem wielkim i strasznym, który dotrzymuje przymierza i okazuje łaskę tym, co go miłują i przestrzegają jego przykazań”

Nehemiasz wierzy w przymierze, które Bóg zawarł ze swoim narodem…

Nehemiasz napełnia swoje serce prawdą o wierności Boga i z ufnością powierza Mu sprawę odbudowy

Matthew Henry powiedział: „Modlitwa jest zaprzyjaźniona z miłosierdziem, gdyż pomaga mu ujawnić swoje oblicze”

Corrie Ten Boom napisała: "Podejmowanie próby służenia Panu w oparciu o własne siły, owocuje poczuciem zamieszania, wycieńczenia i sprawia, że cała praca jest żmudna. Lecz gdy jesteś wypełniony Duchem Świętym, wtedy służba Pana Jezusa przelewa się przez ciebie"

Bóg wysłuchuje modlitwy Nehemiasza... Bóg wyznacza go do szczególnej służby…

Pragniemy przynieść nasze życie w usilnej modlitwie, prosząc Pana o...

1. Wrażliwość naszych serc na głos Ducha Świętego

Panie, co oznacza to, co widzę i słyszę?
Co oznacza to, co dociera do mojego serca, co pozwalasz mi usłyszeć?
Co wypełnia Twoje serce?
Czym pragniesz poruszyć moje wnętrze?
Co mam uczynić z tym, co mi pokazujesz?

2. Oddanie i wytrwałość w modlitwie

Pragnę wziąć na siebie brzemiona innych
Pragnę ufać Panu i Jego mocy. Chcę wyznawać Bożą wierność w wypełnianiu Jego obietnic i dotrzymywaniu przymierza
Pragnę wierzyć w moc modlitwy i odpowiedź Pana