Księga Izajasza
Rozważanie 12
"Nie bój się garstko Izraela"
W naszym poprzednim rozważaniu przeszliśmy do drugiej części księgi Izajasza (zawartej w rozdziałach od 40 - 66), która zawiera słowo pocieszenia dla ludu Izraela przebywającego w niewoli. Pan ogłasza czas, w którym po siedemdziesięciu latach niewoli babilońskiej postanawia sprowadzić swój lud do Ziemi Obiecanej.
W rozdziale 41 czytamy słowa, w których Bóg mówi o Jego wielkiej mocy objawionej w słabości i w ograniczeniach Jego umiłowanego narodu.
Izaj. 41:8-20 8. Lecz ty, Izraelu, mój sługo, Jakubie, którego wybrałem, potomstwo Abrahama, mojego przyjaciela.9. Ty, którego pochwyciłem na krańcach ziemi i z najdalszych zakątków powołałem, mówiąc do ciebie: Sługą moim jesteś, wybrałem cię, a nie wzgardziłem tobą: 10. Nie bój się, bom Ja z tobą, nie lękaj się, bom Ja Bogiem twoim! Wzmocnię cię, a dam ci pomoc, podeprę cię prawicą sprawiedliwości swojej. 11. Oto zawstydzą się i będą pohańbieni wszyscy, którzy pienią się na ciebie, będą unicestwieni i zginą ci, którzy się z tobą spierają. 12. Szukać będziesz, lecz nie znajdziesz tych, którzy z tobą walczą, będą unicestwieni i zmarnieją ci, którzy z tobą wojują. 13. Bo Ja, Pan, jestem twoim Bogiem, który cię ująłem za twoją prawicę i który mówię do ciebie: Nie bój się. Ja cię wspomogę! 14. Nie bój się, robaczku Jakubie, ty, garstko Izraela! Ja cię wspomogę - mówi Pan - twoim odkupicielem jest Święty Izraelski. 15. Oto zrobiłem z ciebie ostre brony, nowe, z zębami w dwóch rzędach, abyś młócił i miażdżył góry, a pagórki pociął na sieczkę. 16. Będziesz je przesiewał i uniesie je wiatr, a burza je rozproszy, lecz ty będziesz się radował w Panu, będziesz się chlubił Świętym Izraelskim. 17. Gdy biedacy i ubodzy szukają wody, a nie ma jej, gdy ich język usycha z pragnienia, Ja, Pan, ich wysłucham, Ja, Bóg Izraela, ich nie opuszczę. 18. Sprawię, że wytrysną rzeki na gołych miejscach i krynice wśród dolin, obrócę pustynie w kałuże wód, a ziemię suchą w źródła. 19. Zasadzę na pustyni cedry, akacje, mirty i drzewa oliwne. Zaszczepię na stepie razem cyprys, wiąz i pinie, 20. Aby widzieli i poznali, zważyli i zrozumieli wszyscy, że to ręka Pana uczyniła i że to stworzył Święty Izraelski.
Liczba Judejczyków przebywających w Babilonie była niewielka i w czasie, w którym były przekazywane słowa z księgi Izajasza, mogła wynosić do 75 tys. ludzi. Liczba tych, którzy pozostali w Judzie była kilkukrotnie wyższa (do około miliona osób)
W obliczu potęgi Babilonu i Persji Żydzi przebywający na uchodźctwie byli mało znaczącą garstką ludzi. Dlatego Bóg zwraca się do swojego ludu słowami: 14. Nie bój się, robaczku Jakubie, ty, garstko Izraela! Ja cię wspomogę - mówi Pan - twoim odkupicielem jest Święty Izraelski
("Robaczku" - w j. hebr. "Tola" - robak, jak w księdze Jonasza 4:7, gdzie czytamy: Lecz nazajutrz z pojawieniem się zorzy wyznaczył Bóg robaka, który podgryzł krzew rycynowy, tak że usechł)
"Garstko Izraela" - "Mete Israel" - "Met" - garstka, niewielkie zgromadzenie)
Podczas wędrówki z Egiptu do Ziemi Obiecanej, Bóg powiedział do swojego ludu: Nie dlatego, że jesteście liczniejsi niż wszystkie inne ludy, przylgnął Pan do was i was wybrał, gdyż jesteście najmniej liczni ze wszystkich ludów. 8. Lecz z miłości swej ku wam i dlatego że dochowuje przysięgi, którą złożył waszym ojcom, wyprowadził was Pan możną ręką i wybawił cię z domu niewoli, z ręki faraona, króla egipskiego 5 Moj. 7:7-8
Podobnie jak na początku powołania, tak teraz na wygnaniu siła ludu Izraela nie może opierać się na jego własnych możliwościach, lecz na Panu.
W księdze Sędziów czytamy, że gdy Bóg przygotowywał lud Izraela do walki z Midiańczykami, postanowił zredukować liczbę wojowników, by rozumieli i pamiętali, że zwycięstwo dokonało się nie w oparciu o ich własną siłę, lecz w łasce i mocy Pana. Czytamy: I rzekł Pan do Gedeona: Za liczny jest przy tobie zastęp, abym wydał Midiańczyków w ich ręce, bo Izrael wynosiłby się ponad mnie, powiadając: Sami się wybawiliśmy. Sędz. 7:2
Bóg troszczy się o pokorę swojego ludu. Czyniąc to Pan kieruje się wielką miłością, dlatego wypowiada słowa: Nie Bój się, robaczku Jakubie, ty garstko Izraela! Ja cię wspomogę...
W tej miłości Pan Jezus mówił do swoich uczniów: Nie bój się, maleńka trzódko! Gdyż upodobało się Ojcu waszemu dać wam Królestwo Łuk. 12:32
.....................................
Słowo skierowane jest do "robaczka Jakuba" i "garstki Izraela", która z powodu wierności Panu została wysłana do ziemi niewoli.
Na terenie Północnego Królestwa pozostało wielu Żydów, którzy poszli na kompromis z miejscowymi ludami. To oni stali się Samarytanami o których mówią Ewangelie, oddalonymi duchowo od społeczności izraelskiej z powodu ich odstępstwa. Ta część narodu wybranego zrezygnowała z trudu tułaczki do ziemi niewoli na rzecz duchowego kompromisu.
Ci, którzy nie poszli drogą kompromisu i dostali się do niewoli musieli zapłacić wielką cenę.
Niewielka liczba Żydów niosła brzemię całego narodu.
Teraz nadchodzi błogosławiony czas, który jest owocem wytrwania i w którym Bóg niesie pocieszenie umiłowanemu ludowi.
.....................................
Wsłuchując się w głos Bożego serca, który brzmi przez słowa zapisane w 41 rozdziale księgi Izajasza, możemy zadać sobie pytania:
1. Kim jestem w Bożych oczach?
Żydzi przebywający w niewoli byli nieliczną grupą, "garstką Izraela", która porównując się z "wielkim i licznym ludem" zamieszkującym Babilon, mogła wydawać się bardzo słaba.
Gdy podczas wędrówki przez pustynię wysłano 12 zwiadowców do Ziemi Obiecanej i po czasie powrócili oni do swojego ludu, czytamy, że 10 z 12 mówiło:
4 Moj. 13:31-33 Nie możemy wyruszyć na ten lud, gdyż jest on od nas silniejszy. ...Widzieliśmy też tam olbrzymów, synów Anaka, z rodu olbrzymów, i wydawaliśmy się sobie w porównaniu z nimi jak szarańcza, i takimi też byliśmy w ich oczach.
4 Moj. 14:6 A Jozue, syn Nuna, i Kaleb, syn Jefunnego, spośród tych, którzy zbadali tę ziemię, rozdarli swoje szaty 4 Moj. 14:9 Tylko nie buntujcie się przeciwko Panu. Nie lękajcie się ludu tej ziemi, będą oni naszym pokarmem; odeszła od nich ich osłona, a Pan jest z nami. Nie bójcie się ich!
Gdy porównujemy siebie z innymi ludźmi i ich możliwościami, dochodzimy do nieprawdziwych wniosków.
Dziesięciu wysłańców "widziało siebie jako szarańcze" w porównaniu z olbrzymami zamieszkującymi ziemię kananejską.
Gdy jak Jozue i Kaleb, pomimo naszych ograniczeń i słabości spoglądamy na Pana i Jego możliwości, doświadczamy pokoju płynącego ze świadomości Bożej mocy objawianej w naszej słabości.
Chociaż jesteśmy "robaczkiem" i "garstką" w obliczu "wielkich tego świata", krocząc drogą zaufania możemy radować się z Bożej łaski i mocy objawianej w naszych ograniczeniach.
Apostoł Paweł napisał: 1 Kor. 1:26-31 Przypatrzcie się zatem sobie, bracia, kim jesteście według powołania waszego, że niewielu jest między wami mądrych według ciała, niewielu możnych, niewielu wysokiego rodu, 27. Ale to, co u świata głupiego, wybrał Bóg, aby zawstydzić mądrych, i to, co u świata słabego, wybrał Bóg, aby zawstydzić to, co mocne, 28. I to, co jest niskiego rodu u świata i co wzgardzone, wybrał Bóg, w ogóle to, co jest niczym, aby to, co jest czymś, unicestwić,29. Aby żaden człowiek nie chełpił się przed obliczem Bożym. 30. Ale wy dzięki niemu jesteście w Chrystusie Jezusie, który stał się dla nas mądrością od Boga i sprawiedliwością, i poświęceniem, i odkupieniem, 31. Aby, jak napisano: Kto się chlubi, w Panu się chlubił.
Bóg wybiera to co słabe, by objawić w jego życiu swoją moc.
Pan przez cały czas naszej duchowej wędrówki "redukuje nasze liczby i możliwości", by objawić swoją wielką łaskę i moc.
2. Co mogę uczynić?
Bóg powiedział do Jego nielicznego ludu przebywającego w ziemi niewoli: Izaj. 41:14-16 Nie bój się, robaczku Jakubie, ty, garstko Izraela! Ja cię wspomogę - mówi Pan - twoim odkupicielem jest Święty Izraelski. 15. Oto zrobiłem z ciebie ostre brony, nowe, z zębami w dwóch rzędach, abyś młócił i miażdżył góry, a pagórki pociął na sieczkę. 16. Będziesz je przesiewał i uniesie je wiatr, a burza je rozproszy, lecz ty będziesz się radował w Panu, będziesz się chlubił Świętym Izraelskim.
W twojej słabości objawię swoją moc! Zobaczą to inne narody.
Bóg pragnie, byśmy oczekiwali Jego wspaniałych dzieł objawianych w naszym życiu, pomimo przeróżnych ograniczeń.
Kaznodzieja Dwight L.Moody, częstu używał przykładu o człowieku, który znalazł się na parowcu płynącym po otwartym morzu. Nadszedł szalejący sztorm. Nagle ktoś krzyknął: "Człowiek za burtą!" Wspomniany człowiek powiedział w duchu: „Niech Bóg dopomoże temu biedakowi. Nic nie mogę uczynić”. Jednak po chwili zastanowienia pojawiła się w jego sercu myśl, że może spróbować coś uczynić i wstawić chociaż lampion do okna swojej kajuty.
Mężczyznę uratowano. Następnego dnia, gdy opowiadał o tym co się wydarzyło, powiedział te słowa: „Znikałem w ciemności, gdy nagle ktoś wstawił lampion do okna swej kajuty. Wtedy człowiek płynący w łodzi ratunkowej dostrzegł w jej świetle moją dłoń i tak zostałem wyratowany”
Apostoł Paweł napisał do zboru w Koryncie: 2 Kor. 12:10 Dlatego mam upodobanie w słabościach, w zniewagach, w potrzebach, w prześladowaniach, w uciskach dla Chrystusa; albowiem kiedy jestem słaby, wtedy jestem mocny.
Mat. 13:31-32 Inne podobieństwo podał im, mówiąc: Podobne jest Królestwo Niebios do ziarnka gorczycznego, które wziąwszy człowiek, zasiał na roli swojej. 32. Jest ono, co prawda, najmniejsze ze wszystkich nasion, ale kiedy urośnie, jest największe ze wszystkich jarzyn, i staje się drzewem, tak iż przylatują ptaki niebieskie i gnieżdżą się w gałęziach jego.
Przed czym Pan nas chroni?
Przed zagrożeniem wpadnięcia w pułapkę duchowej pychy
2 Kor. 12:7 Bym się więc z nadzwyczajności objawień zbytnio nie wynosił, wbity został cierń w ciało moje, jakby posłaniec szatana, by mnie policzkował, abym się zbytnio nie wynosił.
Do czego zostajemy wyzwoleni w mocy Jego łaski?
Do życia w rzeczywistości łaski naszego Pana
Do stałości opartej na Bożej obecności i Jego mocy.
Nasza modlitwa...
- Odrzucenie własnych, ludzkich ocen
- Ochronę przed ocenami płynącymi ze świata
- Codzienne przyjmowanie Bożego przewartościowania w naszym myśleniu i postępowaniu
- Radość z łaski i mocy Pana objawianej w naszych ograniczeniach i słabościach
- Oczekiwanie obfitego owocu zaufania w "naszej małości" wielkiemu i wspaniałemu Bogu
- Troska o "robaczka" i "garstkę" - wierność i oddanie społeczności dzieci Bożych
- Kroczenie przez życie z wyznaniem: Mój Pan mówi: "Ja cię wspomogę. Twoim Odkupicielem jest Święty Izraelski"
Oprac. Piotr Ożana