nabożeństwa

Nabożenstwa odbywają się
w kaplicy w Poznaniu przy
ul. Przemysłowej 48a

Niedziela, godz. 10.30

 

Słowo na dziś

Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.
Jan. 3:16

 

W jednej z gazet ukazało się ogłoszenie: "Poszukujemy chłopca w wieku około trzech lat, którego moglibyśmy pożyczyć na czas Świąt Bożego Narodzenia. Był czas, kiedy mieliśmy własnego syna, jednak nadszedł dzień, w którym go utraciliśmy. Podczas świąt odczuwamy po nim wielką pustkę. Posiadamy piękny domu i zatroszczymy się o niego w szczególny sposób..." To ogłoszenie o dziwnej i zaskakującej treści, było świadectwem determinacji rodziców, których serca zostały złamane i pogrążyły się w smutku.
Sun01Człowiek przez długi czas może ukrywać swój żal i smutek, jednak przychodzi moment, w którym ból jak przepełniona rzeka zaczyna wylewać się na innych.

O Jakubie, któremu zostaje przekazana nieprawdziwa wiadomość o śmierci jego syna Józefa czytamy:
1 Moj. 37:34-35
Wtedy Jakub rozdarł szaty swoje i włożył wór na biodra, i przez długi czas opłakiwał syna swego. 35. Próbowali go pocieszać wszyscy synowie jego i wszystkie córki jego, ale nie dał się pocieszyć i mówił: W żałobie zejdę do syna mego do grobu. I opłakiwał go ojciec.
Wajmaen lhitnahem - nie pozwolił się pocieszyć!

O Jobie i jego przyjaciołach Słowo Boże mówi: Job. 2:11-13 A gdy trzej przyjaciele Joba usłyszeli o całym nieszczęściu, jakie spadło na niego, przyszli, każdy ze swojej miejscowości: Elifaz z Temanu, Bildad z Szuach i Sofar z Naama. Umówili się pospołu, aby pójść, wyrazić mu współczucie i pocieszyć go. 12. A gdy z daleka spojrzeli na niego, nie poznali go; poczęli głośno płakać i każdy z nich rozdarł swoje szaty, i rzucali proch w górę na swoje głowy. 13. I siedzieli z nim na ziemi siedem dni i siedem nocy, a żaden nie przemówił do niego ani słowa; widzieli bowiem, że jego ból był bardzo wielki.
Ból Joba jest tak wielki, że jego przyjaciele siadają u jego boku i w ciszy spędzają siedem dni i siedem nocy.

Przyp. 18:14 Człowiek dzielnego ducha wytrzyma chorobę, lecz ducha strapionego kto podniesie?

Kiedy poznajemy twórczość jednego z największych i zarazem najbardziej dramatycznych twórców malarstwa, Vincentego Van Gogha, spotykamy w pewnym okresie wszechobecny smutek.
W trudnym czasie swojego życia widział wszędzie wokoło siebie przygnębienie i na takich obrazach jak "Jedzący kartofle" czy "Starzec w smutku" uwieczniał smutek wieśniaków, zmartwienie i depresję ludzi, wśród których przebywał.
Umierający Vincenty van Gogh miał wypowiedzieć ostatnie słowa: "Smutek nigdy się nie skończy..."

Salomon wyznał: Kazn. 5:15-16 I to jest właśnie ten bolesny wypadek: Jak przyszedł, tak musi odejść. Jaką tedy ma korzyść z tego, że na próżno się trudził? 16. Nadto przez całe życie miał mrok i smutek, wiele zmartwienia i choroby, i niezadowolenie.

W świetle tych przeżyć i słów, w szczególnych sposób jawią się słowa Pana Jezusa, który o smutku powiedział: Mat. 5:4 Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni

Dlaczego Chrystus nazywa błogosławionymi i szczęśliwymi tych, który się smucą?

Pan Jezus mówiąc o smutku, mówi o obietnicy pocieszenia.

Słowa naszego Zbawiciela zawierają obietnicę: Będą pocieszeni!

Jakie są przyczyny obecności smutku w naszym życiu?

Odpowiedź na to pytanie jest bardzo ważna i niesie ochronę naszym sercom przed obojętnością na grzech, fałszywymi oskarżeniami i niezrozumieniem Bożego działania w naszym życiu.

- Grzech
Łuk. 22:62 I wyszedłszy na zewnątrz, gorzko zapłakał
2 Kor. 7:10 ...smutek, który jest według Boga, sprawia upamiętanie ku zbawieniu...
Smutek będący owocem grzechu jest świadectwem działania Ducha Świętego, który "przekonuje świat o grzechu" (Ew. Jana 16:8) i prowadzi do upamiętania, którego owocem jest doświadczenie mocy zbawienia i prawdziwej wolności. Owocem takiego smutku jest błogosławieństwo i prawdziwe szczęście.

- Natura życia w ciele, naznaczonego słabościami będącymi konsekwencją grzechu naszych przodków
Ps. 90:10
Życie nasze trwa lat siedemdziesiąt, A gdy sił stanie, lat osiemdziesiąt; A to, co się ich chlubą wydaje, to tylko trud i znój, Gdyż chyżo mijają, a my odlatujemy
Przeżywanie chwil smutku wpisane jest w naszą doczesność. Jeżeli ktoś zakłada, że nigdy nie powinien doświadczać smutku, popełnia niebezpieczny dla jego duchowego życia błąd, wprowadzający oczekiwanie, które nigdy nie będzie zrealizowane.

- Cierpienie
Ps. 42:4 Łzy moje są mi chlebem we dnie i w nocy, Gdy mówią do mnie co dzień: Gdzie jest Bóg twój?
W psalmach możemy dostrzec jedno ze świadectw częstej obecności cierpienia i smutku w życiu tych, których Bóg powołał.
Smutek będący owocem cierpienia był też obecny w życiu apostołów: Filip. 2:27 Bo rzeczywiście chorował tak, że był bliski śmierci; ale Bóg umiłował się nad nim, a nie tylko nad nim, lecz i nade mną, abym nie miał smutku za smutkiem

- Utrata bliskich
Jan. 11:35-36 I zapłakał Jezus. 36. Rzekli więc Żydzi: Patrz, jak go miłował
Serce Pana Jezusa było głęboko poruszone z powodu śmierci Łazarza.
Utrata bliskich wywołuje trudny do wyrażenia słowami smutek. W relacji najbliższych sobie osób, przychodzi moment, w którym jedna z nich jako pierwsza odchodzi z tego świata i pojawia się smutek, który przeszywa serce osoby, która pozostała. Tego rodzaju smutek jest udziałem każdego człowieka.

- Cierpienie innych
Pan Jezus był poruszony cierpieniem Marii i Marty, które utraciły bliskiego im brata.
Jan. 11:33 Jezus tedy, widząc ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy z nią przyszli, rozrzewnił się w duchu i wzruszył się

- Prześladowania
Dz.Ap. 8:2 Szczepana zaś pogrzebali bogobojni mężowie i opłakiwali go wielce
Obraz Kościoła, którego serce jest złamane z powodu śmierci Szczepana, porusza nas do głębi. W każdym smutku naszego życia pragniemy pamiętać o tych, którzy także dzisiaj, ze względu na wierność Chrystusowi są prześladowani i ponosząc koszt przelewają łzy, podobnie jak wierzący w Jerozolimie.

- Duchowy stan ludzi, którzy nas otaczają
Łuk. 19:41 A gdy się przybliżył, ujrzawszy miasto, zapłakał nad nim
Rzym. 9:1-3 Prawdę mówię w Chrystusie, nie kłamię, a poświadcza mi to sumienie moje w Duchu Świętym, 2. Że mam wielki smutek i nieustanny ból w sercu swoim. 3. Albowiem ja sam gotów byłem modlić się o to, by być odłączony od Chrystusa za braci moich, krewnych moich według ciała

W jaki sposób objawia się Boże dzieło pocieszenia?

- Przez obecność Pana
Mat. 28:20 ...A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata
W życiu wspomnianego Joba nadszedł moment wielkiego smutku, w którym usiedli przy nim jego przyjaciele i w ciszy przebywali przy nim siedem dni i siedem nocy.
Niezwykłą jest świadomość, że w każdym smutku możemy przyjąć obietnicę Bożej obecności, która niesie duchowe wyzwolenie i prawdziwe pocieszenie!

- Współodczuwanie we wszystkim
Zapowiedziany Sługa Pana, Mesjasz, miał "być doświadczony w cierpieniu", by "dopomóc tym, którzy przez próby przechodzą"
Izaj. 53:3 Wzgardzony był i opuszczony przez ludzi, mąż boleści, doświadczony w cierpieniu jak ten, przed którym zakrywa się twarz, wzgardzony tak, że nie zważaliśmy na niego
Hebr. 2:17-18 Dlatego musiał we wszystkim upodobnić się do braci, aby mógł zostać miłosiernym i wiernym arcykapłanem przed Bogiem dla przebłagania go za grzechy ludu. 18. A że sam przeszedł przez cierpienie i próby, może dopomóc tym, którzy przez próby przechodzą

- Pobudzenie do walki o wiarę i nadzieję
Pan Jezus dopuszcza niezwykle trudną sytuację w życiu Marii, Marty i Łazarza. Łazarz zostaje dotknięty chorobą i umiera. Pojawia się wiele łez i smutku, jednak celem Chrystusa jest wzbudzenie w sercach uczniów żywej wiary.
Jan. 11:15 I raduję się, że tam nie byłem, ze względu na was, bo uwierzycie; lecz pójdźmy do niego

- Umocnienie wiary
Po zmartwychwstaniu Chrystus staje pośród zasmuconych i zalęknionych uczniów, ogłaszając pokój i wzbudzając wiarę w ich sercach.
Jan. 20:19
A gdy nastał wieczór owego pierwszego dnia po sabacie i drzwi były zamknięte tam, gdzie uczniowie z bojaźni przed Żydami byli zebrani, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: Pokój wam!
Pan Jezus zwiastuje też nadzieję dwom uczniom idącym do Emaus, które serca są zasmucone i złamane z powodu śmierci ich Pana i Nauczyciela.
Łuk. 24:30-31
A gdy zasiadł z nimi przy stole, wziąwszy chleb, pobłogosławił i rozłamawszy, podawał im.31. Wtedy otworzyły się ich oczy i poznali go. Lecz On znikł sprzed ich oczu 

- Objawienie mocy
Widząc pogrążone w smutku serce matki zmarłego młodego człowieka, Chrystus dotyka się jego łoża i wzbudza go z martwych.
Łuk. 7:14-15 I podszedłszy, dotknął się noszy, a ci, którzy je nieśli, stanęli. I rzekł: Młodzieńcze, tobie mówię: Wstań, 15. I podniósł się zmarły, i zaczął mówić. I oddał go jego matce.

- Nadzieję życia wiecznego
Apostołowie widząc nadchodzące fale prześladowań, zwiastowali uczniom Chrystusa nadzieję życia wiecznego w nadchodzącym czasie, w którym "Bóg otrze wszelką łzę z ich oczu"
1 Piotr. 5:10 A Bóg wszelkiej łaski, który was powołał do wiecznej swej chwały w Chrystusie, po krótkotrwałych cierpieniach waszych, sam was do niej przysposobi, utwierdzi, umocni, na trwałym postawi gruncie
Obj. 7:17 Ponieważ Baranek, który jest pośród tronu, będzie ich pasł i prowadził do źródeł żywych wód; i otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu.

...

W Indiach występuje jaśmin nocno-kwitnący, zwany krzewem smutku.
W słońcu nie można zobaczyć na nim żadnego kwiatu. Jednak gdy zajdzie słońce, pojawia się na nim wiele kwitnących kwiatów wydzielających przepiękny, intensywny zapach.

Bóg w swojej wielkiej łasce sprawia, że w "nocy smutku" pojawia się światło Jego pocieszenia.

2 Kor. 1:3-7 Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiej pociechy, 4. Który pociesza nas we wszelkim utrapieniu naszym, abyśmy tych, którzy są w jakimkolwiek utrapieniu, pocieszać mogli taką pociechą, jaką nas samych Bóg pociesza. 5. Bo, jak liczne są cierpienia Chrystusowe wśród nas, tak też i przez Chrystusa obficie spływa na nas pociecha. 6. Jeśli tedy utrapienie nas spotyka, jest to dla waszego pocieszenia i zbawienia; jeśli zaś pocieszenie, jest to ku waszemu pocieszeniu, którego doświadczacie, gdy w cierpliwości znosicie te same cierpienia, które i my znosimy; 7. A nadzieja nasza co do was jest mocna, gdyż wiemy, iż jako w cierpieniach udział macie, tak i w pociesze

- Bóg wszelkiej pociechy (w.3)
- Pociesza nas we wszelkim utrapieniu naszym (w.4)
- Abyśmy tych, którzy są w jakimkolwiek utrapieniu, pocieszać mogli… (w. 4)
- Jak liczne są cierpienia Chrystusowe wśród nas, tak też i przez Chrystusa obficie spływa na nas pociecha (w.5)
- A nadzieja nasza co do was jest mocna, gdyż wiemy, iż jako w cierpieniach udział macie, tak i w pociesze… (w.7)

Corrie ten Boom napisała: "W naszym życiu pojawiają się okoliczności, w których nic już nie możemy uczynić. Jedynie Pan mógł mnie przeprowadzić przez to doświadczenie i widzę jego dobry owoc w moim życiu. Zawsze wierzyłam, jednak przyszedł czas, w którym mogłam tego doświadczyć, że światło Pana Jezusa jest mocniejsze od największej ciemności. Tym, co chroni Boże dzieci przed otchłanią ciemności, są ramiona naszego Pana, który niesie każdego z nas"

Nasza modlitwa...

- O kroczenie Bożą Drogą w świadomości, że to Bóg dopuszcza chwile smutku w naszym życiu i nadaje sens każdemu cierpieniu

- Dziękczynienie za możliwość poznania i przyjmowania błogosławieństwa tych, którzy się smucą i zostaną przez Pana pocieszeni

- Pamiętanie o obietnicy Bożej obecności pośród naszych smutków i zmagań

- Przyjęcie postawy wiary i oparcie się na Bożych obietnicach

- Pozwalanie Panu, by dotykał się naszych serc, ogłaszał nam pokój i wykonywał w naszych wnętrzach pracę w mocy Ducha Świętego

- Codzienne przyjmowanie służby niesienia Bożego pocieszenia tym, którzy pogrążeni są w smutku

Izaj. 40:28-31 Czy nie wiesz? Czy nie słyszałeś? Bogiem wiecznym jest Pan, Stwórcą krańców ziemi. On się nie męczy i nie ustaje, niezgłębiona jest jego mądrość. 29. Zmęczonemu daje siłę, a bezsilnemu moc w obfitości. 30. Młodzieńcy ustają i mdleją, a pacholęta potykają się i upadają. 31. Lecz ci, którzy ufają Panu, nabierają siły, wzbijają się w górę na skrzydłach jak orły, biegną, a nie mdleją, idą, a nie ustają

Oprac. Piotr Ożana

 

 

Koinonia - Drugi Zbór Kościoła Chrześcijan Baptystów, ul. Przemysłowa 48a, Poznań  |  e-mail: przemyslowa48@gmail.com  |  © 2019